Met beide benen

Met je beide benen op de grond staan wordt in Nederland als een grote deugd beschouwd. In het land waar men prat gaat op ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’, is boven het maaiveld (ik heb lang gedacht dat het Malieveld was) uitsteken niet handig. Heb je veel geld en wil je dat besteden aan een dure auto of een exclusief horloge dan ben je al snel een patser. Ben je de gelukkige bezitter van een bijzonder talent dan doe je er verstandig aan om een compliment weg te wuiven met een nederig ‘het valt wel mee’.

Ik was dan ook verrast door een heel andere invalshoek van het gezegde. Het stond, jawel, ook op een tegeltje…
‘Hij die met beide benen op de grond staat, komt geen stap verder’.

Zo waar, maar zo niet Nederlands.

Is een been op de grond voldoende om niet te gaan zweven of met je hoofd in de wolken te lopen?

Bodycount's in da house!!

Afgelopen donderdag was het zover. Bodycount in Paradiso. Na jarenlange afwezigheid is er nu dan eindelijk weer een nieuwe cd.

De liefhebbers stonden al lang voor het concert klaar om een glimp van de band en met name ICE-T op te vangen.
Wat onwennig en lichtelijk gegeneerd stond ik er ook tussen. Na mijn ontmoeting in LA met Ben a.k.a. 'Dr. X' (iedere zichzelf respecterende gangsta rapper heeft een bijnaam) was ik officieel gepromoveerd tot 'vriendin van de band' en had voor het optreden afgesproken.

Wanneer je 'bij de band hoort' gaan er deuren voor je open die anders gesloten blijven. Gratis naar binnen, backstage (vond ik helemaal bijzonder in Paradiso, waar toch alle grootheden ook hebben rondgewandeld), na het concert gezellig nakeuvelen met de bandleden onder het genot van champagne....

Natuurlijk had ik ook van te voren een beeld gevormd van deze stoere heerschappen. Ze zouden vrouwen verslinden, asociaal zijn en machogedrag vertonen, minimaal de coffeeshop induiken en als de tijd het zou toelaten even de wallen 'uitchecken'. Niets bleek minder waar.
Deze mannen bleken echte gentlemans, ontzettend aardig en echte familie dieren (drie werden vergezeld door hun eigen vrouw en ICE had zelfs zijn zoon meegenomen).
Na de Kerstman en Sinterklaas weer een illusie armer....

onbewolkt

Wat een heerlijkheid!!!
Een unicum deze week... geen regen!

Dat moet gevierd worden :-)

Op de markt...

Het zijn dure tijden. Ga een avondje uit en je bent al snel een klein fortuin kwijt.

Gelukkig heerst er in de supermarkten nog steeds een kleine prijsoorlog en ook op de markt is je euro nog steeds een "daalder" waard.

Ik heb een haat-liefde verhouding met de markt.
Met z'n allen voor zo'n kraampje en moeten opletten wie er precies aan de beurt is. Schreeuwende koopmannen, die hun waar aanprijzen. Mensen met fietsen en kinderwagens die zich door de paden wringen.
Vrolijk word je er niet van. Mijn portemonnee wel.
Je tas helemaal volladen met de lekkerste groenten en fruit voor nog geen tientje, waar kan dat nog?!

Dus ook vandaag begint daar weer mijn rondje zaterdagboodschappen.

Potloodventer

En dat bij mij voor de deur in mijn eigen lieve, schattige straatje....
Jak!

Na een gezellige avond Parade en trip met de nachttrein ging ik voor het slapen gaan nog even mail checken en een blogje schrijven. Ineens was hij daar. Precies zo dat ik hem goed kon zien, geknield met zichzelf te spelen.
Wat bezielt iemand? *

Na kort mijn mogelijke acties te hebben overwogen, online het nummer van de politie opgezocht (0900-8844 "geen spoed, wel politie") en melding gemaakt.

Nog voor ik had opgehangen liep 'hij' weg. Misschien gestoord door iemand, of ik reageerde niet zoals hij wilde of hij had door dat de mannen in blauw polshoogte zouden komen nemen.
Ik weet het niet, wil het niet weten.
Ik hoop in iedergeval dat ik hem niet meer terug zie!


*De gevonden definitie beschrijft exibitionisme als:
Dit houd niet veel meer in dan het graag laten zien van jouw lichaam aan anderen. Doorgaans naakt/schamel gekleed. En dat laten zien van je lichaam wind je dan ook op. Dan ben je dus een exhibitionist.

laatste trein....

De laatste trein van Amsterdam naar Haarlem is nooit een pretje. Het station wordt op dit tijdstip bevolkt door, op z'n minst gezegd, redelijk obscure types en de trein overbevolkt door een hoog gehalte aan Sjonnies en Anita's die veel te diep in het glaasje hebben gekeken.

De laatste trein op de dag van de Gaypride is helemaal een beproeving. Geile nichten en aggresieve potten zijn niet het meest fijne gezelschap. Ik was blij dat ik me kon afsluiten met mijn fiets voor me en ipod op!

"I'm only happy when it rains"

"I'm singing in the rain"
"Rain, rain go away"
"Raindrops keep falling from my head"
"Purple rain, Purple rain"

Helaas heeft het mooie zomerweer plaats gemaakt voor wolkenbreuken, stortregens, grauwe luchten en windstoten. Goed voor de tuin, iets minder goed voor mijn humeur.

Buienradar.nl is een handige site om te zien waar de donderwolken zich bevinden en nog belangrijker waar je de grootste kans hebt om droog te blijven.

opgelicht

Als je zelf ergens geen verstand van hebt ben je overgeleverd aan experts.
Het wiel van een auto verwisselen is geen rocket sience, maar als er iets mis is met de boordcomputer wordt het al snel lastiger. En tja, als de monteur zegt dat er een bougietje zus en een v-snaar zo vervangen moet worden... het zal wel.

Het klassieke voorbeeld is natuurlijk de wasmachinereparateur die gevolgd werd met een verborgen camera en tijdens de 'reparatie' eigenhandig de machine nog iets stukker maakte om meerdere onderdelen te kunnen vervangen.

De complete leek wordt bedonderd waar hij/zij bij staat.

Dat fietsenmakers ook aan dit illustere rijtje oplichters kunnen worden toegevoegd heb ik zelf mogen ondervinden. Na twee lekke banden in 2 dagen en inmiddels 40 euro lichter, breng ik mijn fiets nooit meer weg. De expert is 'vergeten' een bescherming aan te brengen in de velg en ik moet daar zelf achter komen... sorry... misschien niet expres, maar op z'n minst wel OERSTOM en ontzettend vervelend!!!

Een korte cursus, wat gezond verstand en gewoon proberen... Ik doe het de volgende keer zelf!

"put on the red light"

Bij een stoplicht in Amsterdam wordt mijn oog getrokken naar een klein papiertje wat er op geplakt zit. In een Arial, grootte 12 staat geschreven:

Zij wil een hond
en hij zegt "m'n kont"
Hij wil een muis
en zij zegt "die past niet in mijn huis".

De afzender is de 'rode licht gedichtenclub'.
Alles behalve hoogstaande poezie, maar wel grappig.

Ik moet snel fietsen om nog op tijd over te steken voordat het licht wéér op rood springt... Onderweg vraag ik me af: Hoe komt iemand erbij dit te doen? Welke stoplichten zal hij nog meer beplakt hebben? Hoe groot is zijn repetoire?
Waarschijnlijk zal ik hier nooit achter komen. Maar ik weet wel dat ik voortaan altijd even extra zal opletten bij een stoplicht...

blond

Wat is dat toch met blonde vrouwen? Zelfs uit onderzoek blijkt dat de meeste mannen blond verkiezen boven zwart, bruin of rood.

In Nederland hebben mannen niets te klagen, blond is redelijk vertegenwoordigd. Estland is echter Walhalla!

Moeten de heren alleen uitkijken voor een verdraaide nek....

Torture Toilet

Het torture museum is er niets bij.
Gespot in een bar in Tallin (Estland).
RAAR.......

hard werken

Suikertante spelen is leuk, maar suikertante zijn is ook hard werken! Op een dag naar 3 verschillende speeltuinen, het strand, de kinderboerderij, het pannekoekhuis én de McDonalds. Het is absoluut een stuk vermoeiender dan een dag kantoor. Ik geloof (nu) direct alle vrouwen die zeggen dat het moederschap ook een fulltime baan is.

De dag begon daarbij ook nog eens een stuk eerder dan een normale vrijdag. Om 6 uur een zacht kinderstemmetje en getik op je arm "ik moet plassen..." en daarna natuurlijk niet meer willen slapen.

Maar de beloning na zo'n dag is ook een stuk dankbaarder dan een loonstrookje. Ik mocht niet naar huis voordat ik een dikke knuffel een natte kus en een schitterende tekening had gekregen (die nu natuurlijk trots op mijn koelkast hangt :-) .

Festivals

Een van de leuke dingen van de zomermaanden zijn alle festivals. Het begint in Juni met Pinkpop en eindigt in Augustus met Lowlands. Daartussen wordt er eigenlijk ieder weekend wel ergens een festival georganiseerd. Werchter, Latin Village, Dance Valley, Mysteryland, Extrema, Dauwpop en Parkpop zijn een aantal grote namen. Daarnaast kan je ook nog naar de kleinere lokale evenementen zoals Kaaspop in het gezellige Edam of het Houtfestival in Haarlem. Je moet een dikgevulde portemonnee en veel tijd hebben om ze allemaal af te gaan. Helaas heb ik van beiden niet genoeg.

Het sfeertje, de onbekende verrassende bands, de grote bekende namen, gezellige mensen, de hele dag dansen..... Heerlijk!!! Ik kan er geen genoeg van krijgen. Dus ook dit jaar weer zoveel als mijn cashflow en agenda toelaten!

Tandje lager

Fietsen, lopen, werken.... alles in een iets lagere versnelling dan normaal. Geen wonder dat in zuidelijke landen, waar het continu zo (heerlijk) warm is de productiviteit minder is dan in ons, doorgaans koude kikkerlandje.
Ook de gebroken nachten door de warmte en ronkende ventilator helpen niet echt mee.

Maar mij hoor je niet klagen. 100 keer liever een zonnetje en 30 graden dan regen! Ik wil niet horen bij de meute die altijd klaagt over het weer. Het is altijd of te warm, te koud, te nat, te winderig...... pffff. Het is ook nooit goed. Of zullen ze gewoon niets anders hebben om over te praten?

spread the word

het is altijd leuk om je eigen stukje op een andere site te zien staan :-)

Verplicht nummertje

Het gebeurt meer dan eens dat een concert niet meer dan een verplicht nummertje lijkt voor de desbetreffende artiest. Kosheen in de Melkweg en Moby in Paradiso waren een dieptepunt. De een te stoned om uberhaupt te kunnen zingen, de ander te moe om een goede show neer te zetten aan het einde van zijn tour. Het is niet alleen jammer voor de fans, die meestal niet meer dan 1 keer in de zoveel jaar de gelegenheid krijgen om hun idool live te zien optreden, het is ook nog eens respectloos voor betalende 'klanten' (en concertkaartjes zijn verre van goedkoop).

Gisteren speelde Live in de HMH. Dit was alles behalve een verplicht nummertje. Je zag de band genieten. Zoveel zelfs dat ze niet van het podium wilden en keer op keer besloten om er 'nog eentje' te spelen. Uiteindelijk een indrukwekkende 2 uur en 50 minuten!!! Een bonk positieve energie bij zowel band als publiek. Zo hoort het te zijn!

Babyboom

Baby's die geboren worden, zwangerschapsverlofen, bevruchte eicellen die blijven zitten, adoptieprocessen, opgroeiende kleine kinderen. De dertigers (of bijna dertigers) zijn volop bezig met het voortzetten van hun eigen DNA in dat van de volgende generatie.

De cliche's vliegen je om de oren.
'Een klein wonder', 'Je moet er veel voor opgeven, maar je krijgt er ook zoveel voor terug', 'Het is zo mooi', 'Je bent de pijn meteen vergeten als je zo'n kleintje op je borst krijgt'.
Zoals cliche's betaamt open deuren en ongetwijfeld heel erg waar.

De cliche's uit het kinderloze kamp: 'Je leven veranderd compleet als er een kind is', 'Het zijn handenbindertjes', 'Ik geniet nog volop van mijn vrijheid nu het nog kan', zijn echter net zo waar!

Schoenmaker blijf bij je leest!!!!

En wat heeft de spelende vrouw nu geleerd?
Niet zelf je remmen proberen te vervangen......

Had ik vanochtend nog niet helemaal goed werkende remmen. Nu heb ik een fiets waarvan de remmen helemaal niet meer werken :-(


Update:
Nog meer spreekwoorden zijn van toepassing, in dit geval gelukkig ook 'de aanhouder wint' :-).

Feestje voor je zintuigen

Los Angeles. Een enorme stad. Evenveel inwoners als heel Nederland. De wegen door de stad hebben meer banen dan de snelweg tussen Amsterdam en Utrecht. Vanwege de uitgestrektheid heeft iedereen een auto om zich te verplaatsen waardoor de spits al om 3 uur begint. Vaak hangt een gelige smoglaag in de lucht.

Wat me het meest verbaasde in dit Metropool, was de heerlijke geur die overal hing. Waar je ook kwam, het rook er naar bloemen. De meest heerlijke geuren. Zo ontzettend lekker! Een feestje voor je zintuigen.

Dat kan je je in Amsterdam niet voorstellen.
Ik stem voor meer bloemenbomen in de stad! Welke partij neemt dit op in zijn programma?

Ze bestaan nog!!!!

Ik begon er vanochtend aan te twijfelen, maar gelukkig is het tegendeel bewezen.
De hulpvaardige, aardige, onbaatzuchtige, vriendelijke mens is nog niet uitgestorven!!

Krap een kilometer onderweg, van de in totaal 7 kilometer naar huis, liep ik te overdenken hoe weinig behulpzaam Nederlanders zijn. Geen van de mensen die langs mij fietsten vond het nodig om een meisje, lopend met een fiets met twee lege banden, te hulp te schieten of uberhaupt aan te spreken.

Ja, je leest het goed TWEE lege banden....
Eindelijk nam ik de tijd om mijn fiets op te halen bij de bushalte waar ik hem enige tijd geleden had achtergelaten. Ik had me zelfs voorbereid op platte banden en daarom een pompje meegenomen. Deze bleek ik echter niet nodig te hebben. Een stel onverlaten had geprobeerd mijn fiets te jatten, getuige het bijna vernielde slot, maar uiteindelijk 'slechts' beide ventielen uit de banden gehaald.

Maargoed, na een kilometer wandelen kwam ik hem dus tegen; mijn Weldoener.
Een ontzettend aardige man, de opa die iedereen wenst.
Hij zou mijn fiets vandaag gaan maken, ik kon een andere van hem lenen om thuis te komen en dan morgen of een andere keer wanneer het mij het beste uitkwam de fietsen weer omruilen en nee, hij wilde er absoluut niets voor hebben!
TSssss. Ongelooflijk toch?!

Wat heerlijk om zoiemand tegen te komen. Mijn dag kan niet meer stuk!


Update: Mijn fiets staat weer op zijn vertrouwde plekje, zelfs met geoliede trappers en een nieuwe dynamo.